|
تازه های کتاب قشقایی
اوزاق یول ...اوزاق یول...اوزاق یول!!!
از ارسلان میرزایی شاعر بزرگ قشقایی
که زیباترین اشعارش در آن درج شده است
وارد بازار کتاب شد.
سامی کلانتر هنرمند وارد بازار شد.
این کتاب به علاقه مندان تاریخ و ادبیات قشقایی
تقدیم می شود .... نویسنده :عوض اله صفری کشکولی
کتاب طب و طبیبان سنتی در ایل قشقایی ازدکتر منوچهر کیانی وارد بازار کتاب شد .
+ نوشته شده توسط عوض الله صفری کشکولی در سه شنبه دوازدهم آبان 1388 و ساعت
19:52 |
دیل دئیؤشؤ
بیر جانلی میللتم اؤزدش دیلیم وار آیریقسی بیر آغاج آیری گؤلیم وار
کیمسه کی دیل واری هرنه سر واری اولوسلار ایچینده اؤجه یئر واری
دیلی کی بسله دنگ شیرین دانیشانگ دوشمنی دؤشینده دورانگ چا لیشا نگ
من قالان ده ییلم عربدن تاتدان کوراوغلو ائیوزی دؤشمز قیرآتدان
من تؤرکم دیلیم دیر یولوم آرمانوم وارلوغوم- دیرلیگیم- کیملیگیم- شانوم
اوغوزام آغ اوزم اوزؤ آغ منم وولکانلی – تیترمز داغلی داغ منم
من آتام آلتای دیر کیملیگیم اورخون یورولماز دؤنمزم بیر آخان جئیحون
من اوتتوز میلیونام دلی دومرولام شوونیسم با شینا گؤرک یومرولام
اوچ میلیون قافلانام سؤنمز آغور ائل قیرآتلی کوراوغلو اه ویم چنلی بئل
تؤرکمنم- خلجم- قاجار افشارام سکسان ایل اؤرکده آزمیش دیر یارام
سکسان ایل اولموشام قاجور آماجی سوسالموش- یوسانموش- اؤزگه محتاجی
سکسان ایل د یلیمدن یوخدور خبریم قانلی یاش اولموشدور گؤزده ثمریم
آماسن یوسانما یولداش! آرخاداش! من تؤرکم یئنیلمز تؤرکینن آداش
ظن ائدمه اؤچ میلیون قافلان داغیلار بیر قی ها چکسه لر یول لار آچیلار
بیر نفس کافی دیر قارلار پوزولا یاناقلار- دوداغلار گؤلش یازیلا
قاشقایی سان کی بیر گؤمؤش آینادیر محببت بولاغی دؤشده قاینادیر
ته آینا بؤتؤن دیر بیر آسلان گؤرر سیندیرمه! سیندیرسنگ مینگ شئربغیرر
اویاق اول! آییلماز یاتانیم دا وار بیر کاسلی باتلاغا باتانیم دا وار
قرنگی اللشمیش چاققال اولاشیر دوشمن لر بویونا گؤزلر قوماشیر
من قافیل سیغیلدیم اؤزگه یانینا سو تؤکدیم اؤزگه لر ده ییرمانینا
آییلینگ دؤشمنی سچینگ آییرینگ دیلینن بو ائله رتبه قاییرینگ باریشماز دؤشمن لر د یل دؤشمنی دیر دیلیندن قاچان تؤرک ائل دؤشمنی دیر
کیمسه کی آناسی مامان سؤیلنیر گؤزؤنده زعفیران سامان سؤیلنیر
اوشاق کی تانیمئیر سول و ساغینی آناسی کور ائدمیش ائل اوجاغینی
کیم سایار؟ کیم گزر بئله میللتی! اولموشدو ر دونیادا قوربانلوق اتی
هر دؤردی – بئشی بیر یئردن آسیلمیش کاروانی سویولموش یول لار بوسولموش
اؤچ میلیون سان قوززو اؤچ میلیون جئیران شوونیسم چنگینده یارالی- آل قان
آما سن بیلمئیرنگ هانسی کیمسه دن آیریلدینگ کؤکینگد ن بیر قولا نه دن
اؤچ میلیون باغلی دیر بئش اؤزمیلیونا گؤزیاشی تؤکسه ده چاتار جئیحونا
سؤزیلر- دؤزیلر بیر سئل یارادیر یئنیلمز- تؤکنمز بیر ائل یارادیر
من تؤرکم اؤز دیلیم ایفتیخاریم دیر بیراوران اؤنی چه ناز د یل واریم دیر
کیم دئمیش قاشقایی د یل محتاجی دیر
آسلانینگ قویروغو تیلکی تاجی دیر <کوچنده>
پیشگامان اد بیات نوین قشقایی
در آن شامگاه سرد پاییزی سال 1371که دردامنه های کوه قلات (بیست کیلومتری غرب
شیراز)آبشارها از نغمه باز ایستاده و مرغان- دلشکسته از برگریزان به انتظار بهاری دیگر
صبورانه آرمیده بودند – داود خان کشکولی شاعر بزرگ قشقایی زلال شعر نابش را بر وادی
تشنه ی جانم روان کرده بود – من در اندیشه ی فردای مبهم شعر قشقایی نا امیدانه این جمله را
با داودخان در میان نهادم: (بیا تا زبان شیرین قشقایی را در قالب های نو بسراییم )
باورم نمیشد که بزودی نا امیدی ام به امید تبدیل خواهد شد
در آن گرمای جانکاه تابستان 1375 که شعر ائل پیغامی را به نظم کشیدم و ینگی قوشمایش نام نهادم چه کسی باور می کرد که این قطره بزودی رودخانه ای زلال بشود ؟
برایم مهم نبود که زبان قشقایی را چه کسی بسراید – بلکه هدف این بود که سروده شود.
آری یکی از فرزندان مردانه ی ایل ناامیدی را به امید و احتضار را به زندگی با عزت
تبد یل کرد . تا آنجایی که از قلم گهربارش اینچنین گلهایی تراویده است:
یاز گلنده یازغیلاریم آغ یازیلار هر یازی دا
ایندی قلم لرینگ آتی چؤکموش قلم یاغمیریندا بویاغی قاچمیش بو آتینگ
هؤروگو داری- دار اولموش
سن یازاندا من قوشارام قره قاشلار قوشماسینی گؤمؤش آی قونشولوغوندا
آسارام آی بوغازیندان بیرجه دؤزؤم بوینوباغی گؤی گؤزلرینگ مونجوغوندا
بو کیشنه ین ایلخی آتی قیقاج ائد باغریم چؤلینده یاز اؤره گیم رگ لرینی
گؤرکی گؤینوم یازی سیندا بیر دلی عاشیق ائل سئویر
قره قیشلر قفسینده
بو اریمز قار اؤستونه قانیمینگ آل بویاغی اینان
یازارام یاز
یازارام یاز
من یازارام سنده گؤل یاز .............
آری ارسلان میرزایی به راستی از پیشگامان ادبیات نوین قشقایی است .
پروراندن چنین فرزندانی از مادران قشقایی هیچ بعید نیست ... زنده باد.....
با سپاس صمیمانه
(کوچنده) + نوشته شده توسط عوض الله صفری کشکولی در پنجشنبه بیست و سوم مهر 1388 و ساعت
19:38 |
بیز او گؤننچز کی بو داغلار دیل آچا باشلایا ائل فریادینی بیز واراکاو گؤننچز کی یازا آلیجی لاچین بولوتا ائل آدینی بیز واراکبیز واراک اوندا کی گؤز یاشلاروموز سئل یارادا آنالار ننی هؤره لایلایینان ائل یارادا گئنه دن بیرداهی داغ داشلاروموز قانلی بوداق بئسلده بولبول یارادا ائلیمیز وار او گؤننچز کی ائله بال پتگی ناز دیلیمیز وار دیلیمیز وارسا بیزیم بیل ائلیمیز وار ائلیمیز وار ته بیزیم ناز دیلیمیز وار بیز واراک ائل آناسی لایلا دئسه ننی ده کی سرداریما { کوچنده}+ نوشته شده توسط عوض الله صفری کشکولی در دوشنبه ششم مهر 1388 و ساعت
23:3 |
اوزاق یول ...اوزاق یول...اوزاق یول!!!
از ارسلان میرزایی شاعر بزرگ قشقایی
که زیباترین اشعارش در آن درج شده است
وارد بازار کتاب شد.
سامی کلانتر هنرمند
هم بزودی به علاقه مندان تاریخ و ادبیات قشقایی
تقدیم خواهد شد .... کوچنده
+ نوشته شده توسط عوض الله صفری کشکولی در شنبه چهارم مهر 1388 و ساعت
23:18 |
سلاملار و سایغیلار
ائل او دیر کی کؤچه قونا بیزیم هانی کؤچ و
قونوموز؟ نه ایچین اؤزؤمؤزی کوچوک آدینان سؤیله ییرک؟
نه ایچین دوشمن ده ییرمانینا سو تؤکیرک؟
بیز ائل ده ییلک . هر کیم قشقائی یی ائل چاغیرا خائن دیر.
بیز بیر اولوساک مللتک . دیلیمیز وار – کولتوروموز وار-
ادبیاتیمیز وار- آلفابئتیمیز وار- هر نه بیر مللته لازیم دیر بیزده وار.
پس....بیز بیر مللتک.......بونو بیلمیش اولینگ.کی.......................... + نوشته شده توسط عوض الله صفری کشکولی در شنبه چهارم مهر 1388 و ساعت
23:17 |
نالیدم از ته دل خواندم به جان خدا را تا بعد از این نبینم این مردم دغا را
ترکان پارسی خوی از خویشتن گریزان هم خویش را شکستند هم آبروی ما را
از ترک می گریزند با پارس می ستیزند پنهان زخود نمایند این درد جانگزا را
از خویش کی گریزند آنان که اهل فهمند هرگز نمی پذیرند بر خویشتن فنا را
فاسد شود چو عضوی از تن جدا بیفتد از خود چگونه دانم عضوی زتن جدا را
در درس عشق و رندی بر حافظ اقتدا کن بر گوش خود بیاویز این پند مقتدا را
<ترکان پارسی گو بخشندگان عمرند> <ساقی بده بشارت رندان پارسا را >
کمتر بنال ای دل از دست نارفیقان کاندر قفس گذارند مرغان خوش نوا را
کوچنده گر ستیزد با دوستان نا اهل
ترسم بریده باشد نان شب سونا را
{کوچنده} + نوشته شده توسط عوض الله صفری کشکولی در چهارشنبه هجدهم شهریور 1388 و ساعت
0:26 |
اگه مریم سن اولانگ منده کلیسایاگلم
نه کلیسا که دؤنیب مذهب ترسایا گلم
قوروموش بیر آغاجام یاغ یاغیشیم یاغ تا منیم
گئنه گؤینوم گؤل آچا آلمایا هیوایا گلم
گئجه نینگ یاریسی دیر زاراؤره ییم دار اوتوروب
گؤن تکی چال تامگر منده چیخیب آیا گلم
اولور آیاکی گؤزل گؤزلرینگه من دولانام
کعبه م اول تامنادان منده مصلی یا گلم
چاغیرامدادا علی تا گؤزلیم منده دوروب
متوسل اولوبان حضرت زهرایا گلم
گؤزلرینگدن اوخورام دونیا پایی شرم و حیا
بیرده گیزلین بری باخ تا گئنه دونیایا گلم
آی تکین چیخ چؤله تا من ده بو عزلت اوینی
یاندیرام گؤین آچیلا اوردا تماشایا گلم
گئجه دیر اؤز اؤزیمه دانیشارام آدینگینان
بو خیالدان یازی یا بیر داها اولمایا گلم
باش قویاندا یاتاقا نازلی شیرین یاتماگ ایچون
آنا تک منده گؤرک نغمه لی لای لایا گلم
آییلاندا یوخودان سئیرم اولام بیرجه داراق
سان ایپک ساری تئلینگ تارینی سایمایا گلم
بس که هر یانا قچر دؤشمؤش آیاغدان اؤره ییم
بیراولایدی یانینگا آخسایا آخسایا گلم
اوتورانداخیالینگ گؤزلریمینگ قایقی نا
ایسه رم بالیق اولوب اؤزمه لی دریایا گلم
هئچ اینانما کی چیخم دارلوق اویندن گؤزلیم
هانی خوش گؤنگیلینن من ده تمنایا گلم
{کوچنده}
+ نوشته شده توسط عوض الله صفری کشکولی در پنجشنبه دوازدهم شهریور 1388 و ساعت
13:47 |
آی ایپک تئل لی غمینگ باغرومو باسموش ائله سان قیش یئلی اسمیش دیرو قاری منی کسمیش ائیله میش آیریلیقینگ جانیمی یاری
آی تئل لری ساری بیر باخ منه ساری !
سنی تاری گؤزلیم دؤن گئری بیر باخ کی نیجه جانیم الیمنن اوچار و بال آچار و گؤزلریمینگ قانلی یاشی اؤزده قچر اتگه ساری ؟
آی تئل لری ساری بیر باخ منه ساری!
سون یازینگ کاروانی بیر نی اینن چؤلده گلیر سان کی نیگار داغی چالیر صبریم آلیر زار اؤرگیم ناله چکر ناز گؤلؤم آی قار چیچگیم آیریلیقینگ مندن عجب
چکدی داماری آی تئل لری ساری بیر باخ منه ساری
آرالوقدا گؤزلیم قالموش و بیلمم کی چاراسیز اؤرگیم گؤییده یا یئرده گاه یاتار غم یاتاغیندا گاهی دا سئیر و سفرده بال آچار بیر یول آچار گؤندن و آیدان دا
یوخاری آی تئل لری ساری بیر باخ منه ساری!
آی ایپک تئل لی سرین چشمه کیمین آخیرانگ آخ و منی ده چؤلده بوراخ وداغی داشدان سؤزیلیب دؤزده سریل گؤل لره باش قوش کی بیزیم قصه میزینگ ده هله
چوخ مرحله واری آی تئل لری ساری بیر باخ منه ساری!
ساری گؤل یارپاغی یاشیل ! بری باخ چوخ دا تلسمه پوزولار نوچه باهار و
بئله قالماز روزگار آچ گؤزینگی بیر دم اویان و بیر اؤز احوالینگا یان و
آچیلان گؤل لره بیر باخ کی نیجه ساری سوفالمیش یاتاغین ترپاغا سالمیش
بو منیم کلبه مه ده اه یلش ایمکلن سنی تاری
آی تئل لری ساری بیرباخ منه ساری!
{کوچنده}
+ نوشته شده توسط عوض الله صفری کشکولی در پنجشنبه دوازدهم شهریور 1388 و ساعت
13:44 |
محاکمه ی پدر ومادر
پدر ومادرم! من روی سخنم با شماست. چه سخنی!من از شما گله مندم.حتی از گلایه هم گذشته است
اگر حمل بر بی ادبی نباشد من از حرکت های نسنجیده ی شمادر طول تاریخ دیوانه شده ام .
ازدیوانه هم جز داد و فریاد انتظاری نداشته باشید. پدر!مادر! با این همه ابراز احساسات
وطن پرستانه تنها به فکر آن بودی که خوش نام تاریخ شوی وهرگزدلواپس فردای من فرزندت
نبودی.
پدر ومادرم! از این همه وطن پرستی دیوانه وار تو دارم به جنون مبتلا می شوم. بگذارتا
شمه ای ازدیوانگی های ترا بگویم تا دیگران هم بدانند که تو خطا کرده ای.
پدر!مادر! آن زمان که دیگران حتی نامی از استعمار نشنیده بودند ! تو فرزندان غیرتمند خود
را در رکاب اما م قلی خان شایلو حاکم فارس به میدان جنگ پرتغالی های استعما گر فرستادی
و در سایه ی شمشیرهای آن غیرتمندان خلیج فارس از وجود دشمنان پاک شد و گمبرون
بندرعباس نام گرفت.
پدر- مادر!تو فرزندانت را در رکاب سردارعشایر به میدان جنگ طهمار فرستادی تا با
استبداد بجنگند و مشروطیت را رونق بخشند ومن پیکرهای پاره پاره شان را در میدانهای
آن جنگ نابرابر هنوز می بینم.پیکر غرقه به خون علمدارخان کشکولی شهید راه مشروطیت
را می بینم که شیرازی های غیرتمند لقب علمدارمشروطه به او میدهند و در صحن شاهچراغ
به خاکش می سپارند.
پدر- مادر!من فرزندانت را در آن روز که میرزابنویس های درباری برای اولین بار در
طول تاریخ از آنان سلب مصونیت پارلمانی کردند وبه جرم استعمارستیزی به سیاه چالشان
فرستادند دیدم وتصمیم گرفتم که هرگز شما را نبخشم....
آقای خداوردی! آن روز که پنجه درپنجه ی سرپرسی کاکس انداختی به فکر من فرزندت بودی
که فردایم چه خواهد شد؟ آقای قره محمد!تو آن ساعت که به میدان جنگ با بیل بالیوزمیرفتی
هیچ فکر میکردی که رقیبان بی شرم به فرزندانت چه خواهند گفت؟
آقای ایاز تو نمیشد که این کاپیتان لعنتی را نکشی و اینگونه مارا بیدفاع دربرابر دوستان نادان
خودخواه رهایمان نسازی وقاتل و خونریز قلمدادمان نکنی؟
پدر- مادر!من تورامیبینم زمانی که عزیزترین ملکت یعنی باغ ارم وعزیزترین جانت یعنی
سردارعشایر را در راه اعتلا و سربلندی این آب و خاک فدا میکنی. هرگز به این کارت
احسنت و آفرین نخواهم گفت وفردای قیامت دامنت را خواهم گرفت که با این بذل وبخششها
وفداکاری های بی حدوحسابت ما را گرسنه وسرگشته رها کردی واندیشه ی فردایمان را نداشتی.
پدر- مادر!آی کاسه ی داغتر از آش! مگر در این مملکت تنها تو زندگی می کردی که تمام
داروندارمارا بخشیدی وبهایش را جز مرگ وتبعید و خفقان هیچ نگرفتی وفرزندانت را به
خاک سیاه نشاندی؟
پدر- مادر!آی دایه ی مهربان تر از مادر! تو با نوکران روزولت و ژنرال فریزر چنان
کردی که محبوب ترین فرزندانت یعنی خسروخان و محمدناصرخان آواره ی دیار تبعید و
غربت گردیدند وآنگاه که پس از سالها خون دل خوردن نسیم آزادی از یوغ استبداد وزید
و قدم بر خاک وطن نهادند نمیدانم به کدامین جرم جانشان را گرفتند.
همان وطنی که در راهش جانبازی ها کرده بودند و امروز تنها در لابلای تاریخ شرح
آن نهفته وگرد گذر زمان بر آن نشسته ودوستان نادانت با پوزخند از آن می گذرند وبه
فرزندان گرسنه ات فخر می فروشند وآن همه جانبازی را هیچ می انگارند .
پدر- مادر! آن روز که به رضاشاه دهن کجی کردی وبله قربان نگفتی من می دانستم
که دختر شاه عروس خانه ات نخواهد شد و خودت در سیاه چال جان خواهی سپرد.
چگونه می گفتم وقتی که کسی حرف بچه را جدی نمی گرفت؟
پدر- مادر! آن زمان که به هم سنگر تو مدال قهرمانی دادند و تو را به زندان قصرقجر
فرستادند من می دانستم که هیچ کس به جانبازی تو بها نمی دهدواصلا نمی خواهد که
تو را ببیند که زنده ای و سری در میان سرها داری و برای خودت کسی هستی .
حتی با اشاره ی دشمنان زخم خورده - دوستان نادانت فداکاری های تو را در نظرمن
جنایتی هولناک جلوه دادند تا از بردن نامت در انظار عموم ابا کنم و خود را جدای
از تو بدانم – غافل از این که شما می میرید اما تن به اسارت نمی دهید.
پدرم- مادرم! تو هر چه داشتی در راه وطن دادی اما وطن به تو چه داد؟
وطنی که اینگونه برایش فداکاری کردی وفرزندانت را به قتلگاه دشمنانش فرستادی
برای توچه کرد؟ به جغرافیای وطن بنگر! آنانی که در این گیر و بندها تماشاچی بودند بر نام و نشانشان در این
جغرافیا فخر می فروشند . اما تو کدامین ده کوره به نام تو نامگذاری شده است ؟
وطنی که تو خاکش را به سر کردی ودیگران نانش را خوردند. تو مرارتهای خشکسالی اش را
کشیدی وآنگاه که بهار نورسته اش از راه رسید تورا و فرزندان تو را حتی از نفس کشیدن در
هوایش محروم کردند.
پدر- مادر! آی دایه ی مهربان تر از مادر! آی کاسه ی داغتر از آش!من هرگز اشتباه شما را
توجیه نخواهم کرد که بهترین فرزندانت یعنی منوچهرخان قشقایی را به شکنجه گاه استبدادو
برادرش بهمن خان را به قتلگاهش فرستادی وآنگاه که دیو از پای در آمد وطن سختی های
هفتخوان رستم را به فراموشی سپرد وبا تو چنان کرد که هیچ سپیدی با سیاه نکرد..
پدر- مادر! تو چه کردی که فلاکتش دامن مرا گرفت؟ اما من هشیارم ومیدانم که اگر سکوت
هم کرده بودی انگ بی غیرتی به تو می چسباندند. واگر طرف دشمن را می گرفتی
وطن فروشی کرده بودی . عجب کاری کردی اما به چه قیمت؟
پدر ومادری که چنین فداکارند حتما گستاخی فرزندشان را خواهند بخشید.
گرامی ترین پدر ومادر آنانی هستند که علاوه بر سربلندی و افتخار پاسخگوی دیگر
نیازهای فرزندان هم باشند . من نمی خواهم که پدر ومادرم را وطن فروش وبی غیرت بگویند
اما حق دارم همانند دیگران از رفاهی که در سایه ی جان بازی های پدر و مادرم فراهم
شده است بهره مند باشم نه تماشاگر. من خواستار نام و نشان پدر و مادر فداکارم در
جغرافیای وطن هستم.آنانی که عزیزترین هایشان را تقدیم وطن کردند . اما وطن چه
کرد؟
افسوس! افسوس! افسوس!
{کوچنده}
+ نوشته شده توسط عوض الله صفری کشکولی در چهارشنبه یازدهم شهریور 1388 و ساعت
22:24 |
ائل پیغامی
گئجه گچمیش یاریدان بایغو دام اؤستینده سالار کؤلگه سینی قوش قانات آچماز
بو نه آغور گؤجه دیر سان کی زمان ایست ائدیبان لحظه سی گچمز
گؤزؤمه دریا دولانموش ائله سان باغروما اوت سالدی بو دریا
جانومونگ طاقتینی آلدی بو دریا
بیر یانوق سس قولاغا چاتدی اؤرکدن ایتی خنجر کیمی جانوم دؤشینه باتدی اؤرکدن
آغور ائل های اؤجه داغ! باشینگی قار آلدی مگر سن؟
سهمی – صولتلی نر آسلان بئیه یوردونگدا سنینگ یوخ؟
ایگید اوغلان بئیه یوردونگدا سنینگ یوخ؟
اویان آی ائل روزگار دوره دولانماغدا کامینگدا
پاس دوتوب میصری قیلیج لر نیامینگدا
چای لارینگ چشمه سی دولموش قومونان قورودی باغینگ
یئل اسیب سؤندی چیراغینگ ننی ده یاتماز اوشاغینگ
اولمایا کوردور اوجاغینگ؟!!!
قوما سن قورویا باغلار یاغیش اول چؤل لره بیر یاغ !
قوما سن قورویا گؤل لر هله یوردونگدا سونا وار
هله یالقیز آغورائل! آرخانگدا دنا وار
سن اگر چیخسه ده جانونگ سنه قافلان دئرم آی ائل!
تنیمینگ جانی وار اولسا سنه قوربان دئرم آی ائل!
سن گؤزل که یلیگینگه من یاغی ترلان دئرم آی ائل!
سنه آسلان دئرم آی ائل!
قوما سن محو اولا گؤلمک بوداغی خورداجا قیزلر دوداغیندا
سررریله تئل لری هر باش سیز آیاغ سیز آیاغیندا
بؤیوموش ائل بوجاغیندا دلی آسلان قوجاغیندا
بیرجه کور قیزده کی یوردونگدا قالا بیر اغور ائل دیر
تؤکیلن گؤزلری یاشی دویرن ظولم اوی سئل دیر
من رسالت واروم آی ساری – سوفالموش چمنیم!
باغبانی اؤلمیش چمنیم!
غونچا گؤل لر تؤردم باغچالارینگدا آلوشوب شعله چکم کور یاناغینگدا
دوخسان ایل گچدی نه گچمگ ائله سان هر گئجه سی بیر ایله گچدی
پهلوان سردارومونگ آدی هله وور قیلیجیم دیر
قووزان آی ائل آناسی!
غیرته مین بیر داهی صولت منه بئسله اونی میدان لارا سسله
قیزیل آتینگ یالینی هئل – میخگه ایسلا – دارا رعنا گؤزل لر تئلی تک بیر یانا آیور
سورادان باغروموزا جان گتیرن سسلری قایور:
سنی آسلان بالاسی سؤیله رم اوغلان سنه فخر ائیله رم اوغلان
تئز اولور آیولا یاتموش اؤرگیم غم یاتاغیندان یانا البیرلیگ اوتو ائل اوجاغیندان
سورا گؤردنگ کی گؤزل سس گؤل آچوب – یاز تؤردیب جانلاری بئسلر
ائل دوروب بیربیری سسلر تفرقه بایغوسونو باز تکی چؤل لرده قفسلر
اؤز قولاغونگ ائشیدر کی سئمیروم داغلاری های چکدی کی سس دوشدو هلیگان داغینا
فریاد اؤجلدی گؤنشیم آغشاما چالدی دوسلارینگ باشی اؤجلدی
دؤشمنینگ بختی قارالدی
دنا جان یاز گؤنؤ قارلار پوزولار چشمه دولانور آیاغینگدا
سان گلین آینا دوتوب دور قاباغینگدا
یاز گؤلؤ – قار چیچگی آی کیمین اؤزر بولاغینگدا
تؤرنر تئل لی بوداق لار دوداغینگدا
ایغیلر باریشار ائل لر هرطرفدن فانات آچوب دورنا کیم قاریشار ائل لر
دنا باشینگدان اؤچن آلیجی لاچین دولی وحدت مئیی بیر جام آپاروب دور
هم سهند و ساوالان هم باکو داغلارینا پیغام آپاروب دور ....
{ کوچنده}
+ نوشته شده توسط عوض الله صفری کشکولی در یکشنبه هشتم شهریور 1388 و ساعت
23:56 |
|
|
